Het is even geleden dat ik weer iets heb laten horen
De laatste dagen is het stilletjes met mij.
Ik voel me beroerder en de eetlust is minder.Braken is ook meer op aan het spelen.
Komt van de medicijnen.
Hier moet ik doorheen, want eten moet toch.
Om de medicijnen in te nemen heb ik steeds vaker daardoor een hekel.
Het zit tussen mijn oren en hier moet ik verder mee.
Ook moet ik er mee om leren gaan dat ik vaak aangesproken wordt hoe het gaat,
wat ook logisch is want veel mensen zijn betrokken met mij ,en als ze niets zeggen wil ons kempische mensen gelukkig ook niet.
De psychologe van MMC veldhoven ga ik 5 sept naar toe.
Eigelijk zou ik meer afleiding moeten zoeken, maar mijn conditie is dermate dat je ook niet veel meer kan.
Zal om advies volgende weeek in Maastricht ook nog vragen hoe nu verder, evt starten therapie ivm de afleiding die ik dan heb.
Als ik meer weet horen jullie het.
Toch wil ik even kwijt dat we nog steeds te horen krijgen dat het bijzonder is dat we van buren en familie zo lang hulp krijgen.
En als het nodig was,en nog nodig is, kunnen de kinderen ook altijd bij iemand terecht !
In deze maatsachappij wordt anders gewoon gezegd dat je een man en kinderen hebt om mee te helpen en moet je het zelf met je gezin uitzoeken.
Fijn hoor!
6 opmerkingen:
Hey Rian,
het lijkt me wel logisch dat je ook in een dip terecht komt na alles wat je doorstaan hebt.
Maar je hebt je al zo enorm staande gehouden de laatste maanden, hou vol hé, want je kunt het!!
Fijn dat jullie zo'n behulpzaam netwerk om je heen hebben en houden, zegt genoeg van jullie als gezin!!
groetjes, Walter en Irene
Het is niet niks dat je leven zo op z'n kop gezet wordt, dat is erg moeilijk. Maar jullie hebben het samen zo knap gedaan, daar heeft iedereen bewondering voor! Probeer dit vol te houden, je bent al zover gekomen.
Hopelijk gaat de misselijkheid weer snel over.
Blijf knokken, je kunt het!
Groetjes Familie Wouters
Hoi Rian.
Fijn weer iets van je te lezen.
Wel jammer voor je dat de misselijkheid steeds weer z'n kop opsteekt.
Hopend dat je volgende week en 5 sept voldoende handvatten krijgt waar je weer mee verder kunt.
Vele groetjes aan jullie allen en succes met alles weer.
Gr vanuit Hulsel.
(nu wel met afzender)
Hoi hoi,
Lastig dat je vooruit wil maar dat dit moeizaam gaat. Denk er dan aan dat je van heel ver bent gekomen. Ermee omgaan zal met kleine stapjes moeten gaan. Maar dat kun jij ook!!
groetjes, ook aan de mannen.
De Kennisjes
Hallo Rian,
Afgelopen vrijdag zag ik je nog bij de schoolpoort staan. Vol goede moed. Erg fijn om te zien.
Jammer dat je jezelf nu minder fit voelt. Maar je hebt al erg veel hobbels genomen en je kunt deze hobbel ook nog aan.
Het zoeken naar afleiding is misschien nog lastig, maar hopelijk vind jij hier ook een weg in.
En jullie netwerk zit wel goed. De mensen die jullie gezin kennen, die hebben het graag voor jou en je gezin over om in te springen. Dus bel gerust en laat horen als je hulp nodig hebt.
Laat het over je heen komen en vind de rust om verder te komen. Succes!
Groetjes,
Fam. Van Sambeeck
volhouden rian, je bent uit een diep dal gekomen en da's erg knap van je.
Dat je zo wordt gesteund en dat mensen je blijven steunen is omdat je zelf een super sociaal mens bent en dat werpt nu zijn vruchten af!!
groetjes Mariska de louw
Een reactie posten